Vergoeding

1. na een traject van intensieve extra hulp bij het leren lezen en spellen binnen de school het kind nog steeds ernstige lees- en spellingproblemen heeft,
2. er bij de school een gegrond vermoeden is van ernstige dyslexie,
3. het kind geen andere stoornissen heeft en
4. het kind na 1 januari 2000 geboren is,
5. het traject van de diagnosestelling (het stellen van de diagnose) is gestart voordat het kind de leeftijd van 12 jaar heeft bereikt.

Als ouders aanspraak willen maken op vergoeding van diagnostiek en behandeling bij ernstige dyslexie, moet de school het leerlingdossier leveren waarmee het vermoeden van (ernstige) dyslexie wordt onderbouwd.

Als aan de voorwaarden 1 t/m 5 wordt voldaan, dan kunt u het traject van het stellen van de diagnose starten door uw kind (liefst in overleg met de school) aan te melden bij een praktijk die een contract heeft afgesloten voor dyslexiezorg met uw ziektekostenverzekering.

OCRN heeft contracten afgesloten met vrijwel alle zorgverzekeraars.

De vergoede zorg geldt voor leerlingen met ernstige, enkelvoudige dyslexie. Dat wil zeggen dat er bij deze leerlingen, naast dyslexie, geen sprake is van een of meer andere (leer)stoornissen (adhd, pdd-nos, etc.). Is dat wel het geval, dan hebben deze leerlingen uiteraard recht op goede zorg, maar niet op vergoede zorg in het kader van deze regeling. Deze zorg wordt dan op een andere manier bekostigd. Aanmelding geschiedt dan via onze afdeling voor geestelijke gezondheidszorg, op verwijzing van de huisarts.

Als de aanmelding van een leerling aan de criteria van het dyslexieprotocol voldoet, kan er een diagnostisch onderzoek plaatsvinden. Dit onderzoek wordt dan door de ziektekostenverzekering vergoed, onafhankelijk van de uitkomst van het onderzoek (dit in tegenstelling tot wat het Masterplan Dyslexie eerder berichtte).

Wat er na het diagnostisch onderzoek gebeurt, is afhankelijk van de resultaten van dit onderzoek:

1. Er is sprake van een enkelvoudige ernstige dyslexie (dwz een kind heeft naast dyslexie geen andere stoornissen): het kind kwalificeert zich voor de vergoede dyslexiebehandeling. Deze bestaat uit 40-60 wekelijkse behandelingen. Hiernaast moet er nog vier keer thuis worden geoefend, 10-20 minuten per keer. 
2. Er is geen sprake van dyslexie of de dyslexie is niet ernstig genoeg: vergoede behandeling binnen de dyslexieregeling in de basisziektekostenverzekering is niet mogelijk. In het rapport zullen adviezen gegeven worden voor ouders, kind en school.

De ouders/verzorgers spelen een belangrijke rol tijdens de dyslexiebehandeling. Zij zullen vier keer per week met hun kind 10-20 minuten individueel moeten oefenen. OCRN zal de ouders begeleiden bij het thuis oefenen, zodat de ouders precies weten wat ze met hun kind moeten doen en op welke manier. Daarbij is het uiteraard van groot belang dat het oefenen op een plezierige manier gaat. Een behandeling kan alleen maar een succes worden als behandelaar, kind en ouder allemaal enorm hun best doen. OCRN zal daarom een contractje maken tussen ouder, kind en behandelaar om daar duidelijke afspraken over te maken.

Als er een (vergoede) dyslexiebehandeling wordt begonnen, moet de zorg goed worden afgestemd met de school. Er zal daarom contact zijn tussen de behandelaar en de interne begeleider van de school of de leerkracht van het kind. Bij het begin van de behandeling zal er altijd overleg zijn. Hoe intensief dit contact verder is, zal afhangen van de voortgang van de behandeling, de problemen die kind, ouder, behandelaar en leerkracht ervaren en de behoefte die deze partijen hebben aan contact.

Worden alternatieve therapieën zoals brilletjes, oogoefeningen, medicijnen, etc. ook vergoed?

Nee. Dyslexie is een complex taalprobleem, en kan alleen effectief behandeld worden met een specialistische en intensieve op de taal gerichte therapie. Brilletjes kunnen nuttig zijn bij oog-problemen, maar lossen geen ernstige lees- en spellingproblemen op. Zie ook de uitzending van Vara's Kassa van 6-12-2008.

De diagnostiek en behandeling van dyslexie moet voldoen aan de criteria die gesteld zijn in het Protocol Diagnostiek en behandeling van Dyslexie.

Overige vragen en antwoorden
 

1. Wat kan ik doen als mijn kind al twaalf jaar of ouder is?

Uw kind valt dan niet onder de dyslexieregeling in de basisvergoeding. Als u aanvullend verzekerd bent, kunt u wel bij uw verzekering informeren of er vergoeding gegeven kan worden uit de aanvullende verzekering. Een aantal verzekeraars hebben dit in de polisvoorwaarden staan. Anderen willen nog wel eens 'uit coulance' wat vergoeden.

Meld uw kind zo snel mogelijk aan bij een dyslexiepraktijk die waarschijnlijk vergoed zal worden (bijv. een praktijk die aangesloten is bij het NRD, zie www.nrd.nu). De zorg moet namelijk beginnen voor uw kind tien jaar is geworden. 'Beginnen' betekent: de leerling moet aangemeld zijn door de GZ-Psycholoog of Orthopedagoog-Generalist van de dyslexiepraktijk voor vergoeding.

U kunt uw kind alleen maar aanmelden als de school een compleet leerlingdossier afgeeft waarin duidelijk wordt gemaakt dat zij ernstige dyslexie vermoeden. Ook moet het duidelijk zijn dat de school langdurige en intensieve speciale begeleiding heeft gegeven (minstens drie keer per week, in een klein groepje).

De school kan geen leerlingdossier voorbereiden als de leerling niet bij de zwakste 10-15% lezers en spellers behoort. Voor leerlingen die niet tot deze zwakste groep behoren is de regeling namelijk niet bedoeld: de ziektekostenvergoeding is alleen voor de aller ernstigste gevallen. Bij kinderen met minder ernstige dyslexie zou de school met behulp van de dyslexieprotocollen voor het basisonderwijs voldoende hulp moeten kunnen bieden.

Meent u als ouder dat u toch meer hulp wilt dan de school kan bieden? Dan zult u zelf een dyslexiebegeleiding moeten zoeken. Deze zult u (normaal gesproken) zelf moeten betalen.

4. Hoe moet het leerlingdossier er uit zien?

Dit moet een tamelijk uitgebreid dossier zijn, met onder andere:

• basisgegevens uit het leerlingvolgsysteem;
• beschrijving van het lees- en spellingprobleem;
• signalering lees- en spellingproblemen: datum, toets (criteria, score), afgenomen door;
• omschrijving van de extra begeleiding (doelen, duur, inhoud, organisatievorm, begeleider);
• resultaten van de extra begeleiding en beschrijving van gebruikte toetsen en normering;
• vaststelling toenemende achterstand ten opzichte van de normgroep, met vermelding van gebruikte toetsen en normcriteria;
• argumentatie voor het vermoeden van ernstige dyslexie: aantonen van didactische resistentie na geboden begeleiding van voldoende intensiteit en kwaliteit;
• indien bekend, vermelding en beschrijving van eventuele andere (leer)stoornissen;
• Het dossier wordt getekend door de directeur namens het bevoegd gezag.

5. Wat als de school geen leerlingdossier kan aanleveren dat aan de voorwaarden van de regeling voldoet?

Dan kan de leerling niet worden aangemeld. Als een school echt tekortschiet wat betreft het lees- en spellingonderwijs en/of de extra begeleiding voor de leerlingen die extra hulp nodig hebben, is verwijzing naar de 'zorg' niet mogelijk. Ouders zullen bij de school en eventueel bij de schoolinspectie moeten aandringen op verbetering van het onderwijs.

6. Is mijn kind alleen dyslectisch als hij/zij aan de criteria voor de dyslexieregeling van de ziektekostenverzekering voldoet?

Nee, vergoeding via de basisverzekering staat los van het hebben van dyslexie. Er wordt er van uit gegaan dat leerlingen met een niet al te ernstige dyslexie voldoende geholpen kunnen worden op school. De praktijk is dat als scholen hun leesonderwijs en extra begeleiding perfect in orde hebben (met behulp met de dyslexieprotocollen) er nog maar zeer weinig leerlingen uitvallen: ongeveer één per klas.

Leerlingen met een lichte dyslexie en met een goede intelligentie hebben vaak helemaal geen extra hulp nodig op de basisschool. Toch kunnen zij op het voortgezet onderwijs toch dyslectisch blijken te zijn. Hoewel ze misschien nooit tot de zwakste 25% van de groep hebben behoord, kan het lezen en spellen op het voortgezet onderwijs toch problemen opleveren. Bij onderzoek is het lezen en spellen bij deze leerlingen vaak niet geautomatiseerd. Het leestempo is dan vaak traag en weinig nauwkeurig en er worden veel spellingfouten gemaakt in proefwerken en werkstukken. Het leren van vreemde talen kost dan vaak erg veel moeite.

Alle kinderen waarbij dyslexie gediagnosticeerd is, hebben recht op een dyslexieverklaring. Uiteraard zal er in de dyslexieverklaring voor een kind met een lichte dyslexie minder hulpmiddelen en faciliteiten worden gevraagd dan voor een kind met een ernstige dyslexie.

7. De lees- en spellingproblemen zijn niet ernstig genoeg en de school wil mijn kind niet laten testen. Wat nu?

De basisschool heeft maar een beperkt budget om leerlingen te laten testen. Ze zal er voor kiezen dit te besteden aan de leerlingen waarvoor zo'n onderzoek het meest nodig is. Als uw kind niet tot die groep behoort, maar u wilt toch een onderzoek, dan kunt u uw kind op eigen kosten laten onderzoeken op dyslexie. 

8. De lees- en spellingproblemen zijn bij mijn kind niet ernstig genoeg. Toch wil ik een dyslexie-onderzoek laten doen. Kan dat?

Dyslexiepraktijken zullen in 2011 uiteraard ook onderzoeken doen in opdracht van ouders, zonder dat deze het onderzoek vergoed krijgen. Bij minder ernstige problemen kan vaak het diagnostisch onderzoek ook wat minder uitgebreid zijn dan in geval van een ernstige problematiek.

9. Wie maakt de keuze voor de dyslexiepraktijk, de ouders of de school?

De ouders maken de keuze met welke praktijk ze in zee willen gaan. Dit is in de gezondheidszorg ook zo: u kunt zelf uw fysiotherapeut, tandarts of ziekenhuis kiezen.

Een voorwaarde voor vergoeding is wel dat de ziektekostenverzekering een contract met de gekozen praktijk heeft afgesloten. Uw verzekering kan u hierover duidelijkheid geven.

Scholen kunnen ouders uiteraard wel adviseren bij de keuze van een dyslexiepraktijk. De school kan kennis hebben over de resultaten die de praktijk eerder bereikte met hun leerlingen. Ook ervaringen in de samenwerking met de praktijk kunnen bij advisering een rol spelen.

10. Ik wil mijn kind aanmelden bij OCRN. Waar kan ik aanmeldformulieren downloaden?

11. Waar wordt het dyslexie-onderzoek gedaan en waar kan mijn kind worden behandeld?

OCRN doet het dyslexieonderzoek in Groningen, Assen en Leeuwarden. Behandeling vindt plaats in Groningen, Assen en Leeuwarden, en mogelijk ook bij enkele samenwerkende praktijken. 

12. Kan dyslexiezorg bij kinderen met comorbide stoornissen ook uit andere potjes vergoed worden?

Zoals in de vorige vraag is gesteld, gaat het Ministerie van VWS ervan uit dat als er een andere vergoeding voor hulp bij een stoornis sprake is, hieruit de diagnostiek en behandeling van dyslexie wordt betaald.

13. Wat als ouders niet vier keer per week kunnen of willen oefenen?

Dan zal een dyslexiebehandeling tot onvoldoende resultaten leiden. Als er geen oplossing voor het oefenen gevonden kan worden, dan zal er met de behandeling gestopt worden; hoe sneu dit ook is voor de betreffende leerling...

OCRN zal in zulke gevallen met de ouders/verzorgers en de school in overleg treden om een oplossing te vinden waarbij er toch voldoende individuele oefening kan zijn.

14. Bent u aanvullend verzekerd? Onderzoek dan of uw verzekering behandeling via de aanvullende verzekering wil vergoeden.

De dyslexieregeling is onderdeel van de basisverzekering. Verzekeringen zullen hierbij nauwkeurig de door het ministerie van VWS bepaalde regels volgen. In de aanvullende verzekering kunnen verzekeraars zorg vergoeden die niet in het basispakket zit. Sommige verzekeringen zullen binnen hun aanvullende verzekering bij kinderen die niet aan alle criteria van de basisverzekering voldoen, toch geheel of gedeeltelijk willen vergoeden. 

15. De dyslexie is niet ernstig genoeg. Krijgt het kind dan toch een verklaring?

Alle kinderen waarbij dyslexie gediagnosticeerd is, hebben recht op een dyslexieverklaring. Deze kan worden afgegeven door de verantwoordelijke GZ-Psycholoog of Orthopedagoog-Generalist.

Uiteraard zal er in de dyslexieverklaring voor een kind met een lichte dyslexie minder hulpmiddelen en faciliteiten worden gevraagd dan voor een kind met een ernstige dyslexie. 

16. Wat moet ik doen als de school niet voldoende steun kan bieden? Kan mijn kind dan toch (niet vergoede) dyslexiebehandeling krijgen?

Jazeker, dat kan. De ouder kan daarbij kiezen voor behandeling bij een dyslexiepraktijk, maar ook bijvoorbeeld bij een vrijgevestigde remedial teacher. De kosten zijn dan voor eigen rekening.

Uitgebreide informatie is te vinden op de volgende sites:

• Ouders: zie www.steunpuntdyslexie.nl
• Docenten/scholen: zie www.masterplandyslexie.nl